‘Ohikkoshi’ {Moving – 1993} / Shinji Somai

Modern çağın çocukları, çağın nimetlerinin de iteklemesiyle, çabuk büyüyor gerçekten. Çocukluklarını yaşamaya da pek fırsat bulamıyorlar. Haddinden fazla şeyi, vaktinden önce sırtlanıyorlar.
Ve aile yaşamı da düğümün şekillendiği yer.

Parantez içindeki ‘moving’, taşınma anlamında değil (zırt pırt taşınmak da çocukların kişilik gelişimi üzerinde olumsuz tesir yapıyor malum). “Ayrılığı” temsil ediyor.
Ayrı yaşayan anne ve babası yüzünden okulda alaya maruz kalan 12 yaşlarındaki kız çocuğu da, travma yaşıyor. Ve onları birleştirmek istiyor (safi dram sanılmasın yalnız)… Biraz da sıra dışı bir karakter aslında. Hırçın en başta ve sadece ergenlik sancılarına da bağlayıp geçemiyoruz dikbaşlılığını. Filmi onun zaviyesinden okuyacağız.

Ohikkoshi, Japon Sineması’ndan nefis bir “büyüme öyküsü”. Mekan seçimleri ve sinematografi enfes. Dramı (parçalanan aile) ve büyülü şiirselliği (deniz sahnesi ve festival kısımları özellikle müthiş) yan yana getirmesiyle de, ‘All About Lily Chou-Chou‘ya kapı açmış olacak. 2000′ler yapımı o filmde de bir aralık rüya sahneleri kurulur, sinemanın gücünü/güzelliğini derinden hissederiz.

İnsana çocukluğunu, karne tatilini ve yaz günlerini, “yolculukların” başlı başına heyecana gark ettiği o masum yılları anımsatan bu duygulu filmi lütfen göz ardı etmeyelim.

Filmin meselesi;
“Geçmişi unutmak mümkün müdür?”

*

… Shinji Somai’nin yeniyetmeleri, büyüklerin dünyasıyla uyuşamazlar ama kopuş öyle çok da bam teline basılarak verilmez. İdare edilir:
‘Taifû kurabu’ {Typhoon Club – 1985}, bir diğer ezberlerden uzak coming of age’si, izleyende nostaljik iç geçirmeler ve özdeşimler uyandırabileni. Bizi bir taşraya, lise sıralarına götürür. Yer yer hoyrat da olabilen şakalar, dostluklar, hayata dair kaygılarla tatlı sert akar film. İkinci yarımı esir alan ‘tayfun’sa hikayede belirleyicidir. Fırtına, karakterleri kapalı alana sıkıştırırken, yaşadıkları kısmi yüzleşmelerin de tetikleyicisi olur. Beklenmedik sert bir sahneye de tanıklık ederiz, izleyene kalası.
Taifû kurabu, yağmur altında çıplak dans eden öğrenci grubuyla ve bir kızın kısa Tokyo macerasında rastladığı yapışık müzisyenlerle aklımda kalmıştır…

Bu yazıyı paylaş:
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • email
  • MySpace

Yorumunuzu bildirin

Yazı hakkında yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.

Kategoriler
  • +2017
  • +Dosyalar
  • +DVD Köşesi
  • +Festival ve Seçkiler
  • Film Eleştirileri
  • +Genel
  • +Hacksaw Ridge
  • +Söyleşiler
  • Yönetmenler