Küçük Bir Yol Türküsü

Orijinal Adı: ‘Pather Panchali’ {Küçük Bir Yol Türküsü – 1955}
Yönetmen  : Satyajit Ray

İmparator Kurosawa, Satyajit Ray için şöyle der: ‘Hiç Satyajit Ray filmi izlememiş olmak, varlığını dünya üzerinde sürdürüp de hiç güneşi ya da ayı görmemekle eşdeğerdir.’ Bu çok güzel bir iltifat elbette. Fakat bu sözler iltifattan da öte, Satyajit Ray’i çok iyi tanımlayan anahtar sözcükleri de içerisinde barındırır.

Satyajit Ray filmlerinin belki de en çok dikkat çeken tarafı, yarattığı mizansenlerle seyirciye defalarca gördüğü birtakım şeyleri ilk defa tanıklık ediyormuş hissiyatı uyandırıp büyük bir heyecan uyandırmasıdır. Pather Panchali’de Apu ve Durga’nın sürekli sesini işittikleri treni yakından görebilmek için koşuştukları sahnede, geçip giden treni belirgin bir şekilde göstermeyip seyircisine Apu ve Durga’nın heyecanını olduğu gibi aktarması, bunun en çarpıcı örneğidir. Bu çarpıcı sahne, köylülerin yaşamının uzaklığını ve yalınlığını başka bir yönetmenin tüm film bir film boyunca anlatabileceğinden daha fazla gözler önüne seriyor.

İtalyan Yeni Gerçeklik akımından, özellikle de Vittorio De Sica’nın ölümsüz başyapıtı Ladri di biciclette’ten (Bisiklet Hırsızları) fazlasıyla etkilenen Satyajit Ray’in ilk yönetmenlik denemesi olan Pather Panchali, esasında ‘Apu Üçlemesi’nin ilk halkasıdır. Gerek yönetmenin kendisini gerekse Hint Sinemasını uluslararası çapta üne kavuşturan ilk filmin ardından çekilen ‘Aparajito’ (Yenilmez) ve ‘Apur Sansar’ (Apu’nun Dünyası) da en az ilk film kadar güçlü ve etkili bir anlatım diline sahiptir.

Apu’nun doğuşunu ve yoksul bir Bengali köyünde geçen çocukluğunu anlatan bu filmde, aslında oldukça sıradan bir öykü anlatılmaktadır. Ne var ki yönetmenin üstün hünerleri sayesinde çocukluğun masumane evresi, coşkusu ve heyecanının son derece başarılı bir biçimde aktarılması, basit bir yoksulluk hikâyesini son derece çarpıcı kılmış. Ray’in lirik, hatta büyüsel gerçekliği Hint sinemasının kaçışçı eğiliminden kesin bir kopuşu temsil ediyordu. Bu nedenle Satyajit Ray için Hint Sosyal Gerçeklik akımın öncülerinden biri desek, yanlış olmaz.

Gerek yönetmen Satyajit Ray’in gerekse aslen fotoğraf sanatçısı olan görüntü yönetmeni Subrata Mitra’nın harikalar yarattığı filmde oyuncuların hakkını da teslim etmek gerekir. Tamamı amatör olan oyunculardan oluşmuş oyuncu kadrosunun en dikkat çeken ismi ise, Hint sinemasının emektar oyuncusu, seksen yaşındaki Chunibala Devi. Sırf uyuşturucu alışkanlığını sürdürebilecek parayı bulmak için canlandırdığı Indir Hala rolüyle takdire şayan bir performans çıkarmıştır. Öyle ki, Yılmaz Güney’in ‘Umut’ ve ‘Baba’ filmlerindeki yaşlı teyze figürü, Pather Panchali’nin Indir Halasının birebir yansıması gibidir.

Bu yazıyı paylaş:
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • email
  • MySpace

Yorumunuzu bildirin

Yazı hakkında yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.

Kategoriler
  • +2017
  • +Dosyalar
  • +DVD Köşesi
  • +Festival ve Seçkiler
  • Film Eleştirileri
  • +Genel
  • +Hacksaw Ridge
  • +Söyleşiler
  • Yönetmenler